{"id":12028,"date":"2020-02-27T23:17:56","date_gmt":"2020-02-27T22:17:56","guid":{"rendered":"http:\/\/swietodrzewa.pl\/?p=12028"},"modified":"2020-02-28T15:13:18","modified_gmt":"2020-02-28T14:13:18","slug":"16-finalistow-konkursu-drzewo-roku-w-polsce","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/archiwum.swietodrzewa.pl\/?p=12028","title":{"rendered":"16. finalist\u00f3w konkursu Drzewo Roku w Polsce"},"content":{"rendered":"

D\u0119by, lipy, buki, sosny, a tak\u017ce aleja klonowa, jod\u0142a, kasztanowiec i mi\u0142orz\u0105b japo\u0144ski to finali\u015bci tegorocznego konkursu Drzewo Roku organizowanego przez Klub Gaja. Ju\u017c w czerwcu te ulubione przez spo\u0142eczno\u015bci lokalne drzewa, otoczone ich trosk\u0105 i opiek\u0105, rywalizowa\u0107 b\u0119d\u0105 o tytu\u0142 Drzewa Roku 2020. <\/strong><\/p>\n


\nJubileuszowa 10. edycja konkursu Drzewo Roku Klubu Gaja zgromadzi\u0142a blisko 80 drzew z ca\u0142ej Polski, kt\u00f3re od pokole\u0144 s\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 lokalnej spo\u0142eczno\u015bci, przyrody, kultury i historii. Obecnie zako\u0144czyli\u015bmy pierwszy etap konkursu, w kt\u00f3rym  Jury – z\u0142o\u017cone ze specjalist\u00f3w r\u00f3\u017cnych dziedzin i mi\u0142o\u015bnik\u00f3w drzew zarazem \u2013 wybra\u0142o 16. finalist\u00f3w. Kt\u00f3ry z nich zostanie Drzewem Roku 2020 dowiemy si\u0119 ju\u017c w czerwcu tego roku podczas g\u0142osowania internetowego na www.drzeworoku.pl<\/a><\/p>\n

\u201eKa\u017cda edycja konkursu Drzewo Roku potrafi czym\u015b zaskoczy\u0107. W tym roku takim zaskoczeniem by\u0142a sosna  rosn\u0105ca w Warszawie w dzielnicy Wawer  w s\u0105siedztwie ruchliwej drogi  oraz tor\u00f3w kolejowych, dzi\u0119ki czemu jest ona dostrzegana i doceniana  przez  podr\u00f3\u017cuj\u0105cych samochodem czy kolej\u0105. Oryginalno\u015b\u0107 tego drzewa,  jego znaczenie w krajobrazie  przyczyni\u0142y si\u0119 do podj\u0119cia dzia\u0142a\u0144 na  rzecz jego ochrony i integracji mieszka\u0144c\u00f3w Warszawy oraz  zaanga\u017cowania medi\u00f3w spo\u0142eczno\u015bciowych. Dzi\u0119ki tym dzia\u0142aniom uda\u0142o si\u0119 uratowa\u0107 sosn\u0119 przed wycink\u0105 i sta\u0142a  si\u0119 ona symbolem stara\u0144 o zachowanie drzew wzd\u0142u\u017c modernizowanych  dr\u00f3g. Historie drzew zg\u0142aszanych do konkursu Drzewo Roku staj\u0105 si\u0119  inspiracj\u0105 do kolejnych dzia\u0142a\u0144 na rzecz ochrony zieleni i zadrzewie\u0144,  kt\u00f3re w znacznej mierze decyduj\u0105 o jako\u015bci naszego \u017cycia.\u2013 m\u00f3wi dr hab. prof. Zbigniew Wilczek<\/strong>, biolog z Uniwersytetu \u015al\u0105skiego w Katowicach, cz\u0142onek jury konkursu Drzewo Roku.<\/p>\n

Jaros\u0142aw Kasprzyk<\/strong> z Klubu Gaja, cz\u0142onek jury dodaje \u2013 \u201eW tegorocznej edycji Drzewa Roku jak zwykle pojawi\u0142o si\u0119 bardzo du\u017co ciekawych drzew. Dominuj\u0105 d\u0119by i lipy, ale mamy te\u017c dwie sosny, co bardzo cieszy, poniewa\u017c ten najpopularniejszy w Polsce gatunek drzewa do tej pory nie by\u0142 zbyt licznie reprezentowany w konkursie. Bardzo ciekawa jest r\u00f3wnie\u017c aleja klonowa w okolicach Cz\u0119stochowy. Nie jest to co prawda pojedyncze drzewo lecz ca\u0142e ich skupisko, ale tym bardziej warto zwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119 na pi\u0119kno, unikalno\u015b\u0107 i walory przyrodnicze starych przydro\u017cnych alei, zw\u0142aszcza \u017ce klony nie s\u0105 zbyt popularne w tej roli.\u201d<\/p>\n

Konkurs Drzewo Roku Klubu Gaja ma na celu promowanie postawy szacunku dla przyrody oraz wyszukanie przyk\u0142ad\u00f3w ciekawych i trwa\u0142ych zwi\u0105zk\u00f3w pomi\u0119dzy kultur\u0105 i histori\u0105 lokalnej spo\u0142eczno\u015bci, a drzewem, kt\u00f3re jest przez ni\u0105 szczeg\u00f3lnie doceniane. W konkursie nie szukamy drzew najstarszych, najwy\u017cszych, najgrubszych, najpi\u0119kniejszych, ani najrzadszych. Szukamy drzewa najbardziej kochanego, drzewa z opowie\u015bci\u0105, drzewa, kt\u00f3re pobudza wyobra\u017ani\u0119 i jednoczy ludzi. Laureatem zostanie drzewo, kt\u00f3re zdob\u0119dzie najwi\u0119ksz\u0105 liczb\u0119 g\u0142os\u00f3w internaut\u00f3w.<\/p>\n

Fina\u0142owa 16. konkursu Drzewo Roku 2020<\/u><\/strong><\/p>\n

\"\"<\/a>Lipa \u015bw. Jana Nepomucena w Dulczy Wielkiej<\/strong> ( gmina Radomy\u015bl Wielki, woj. podkarpackie) \u2013 lipa drobnolistna, wiek 150-170 lat, wys. ok. 15-17 m, obw\u00f3d 430 cm. Zg\u0142oszona przez Lig\u0119 Ochrony Przyrody Okr\u0119g Podkarpacki w Rzeszowie.<\/p>\n

W Dulczy Wielkiej, na skraju rozleg\u0142ych p\u00f3l, ro\u015bnie malownicza samotna lipa. Jej pi\u0119kno i niezwyk\u0142o\u015b\u0107 polega na tym, \u017ce nie przypomina innych drzew tego gatunku. Jest przysadzista, posiada szerok\u0105 koron\u0119, a najni\u017csze konary \u0142ukowato przeginaj\u0105 si\u0119 niemal do samej ziemi. W krajobrazie typowo rolniczym, pozbawionym wi\u0119kszych kompleks\u00f3w le\u015bnych, a nawet okazalszych drzew, jest swego rodzaju rodzynkiem.  Prawdopodobnie  posadzono j\u0105 aby mog\u0142a dawa\u0107 cie\u0144 pracuj\u0105cym na polu rolnikom. Obok lipy znajduje si\u0119 kapliczka \u015bw. Jana Nepomucena, patrona powodzian, kt\u00f3ry cieszy si\u0119 na tym terenie szczeg\u00f3lnym kultem ze wzgl\u0119du na poblisk\u0105 rzeczk\u0119 Jamnic\u0119, kt\u00f3ra cz\u0119sto wylewa. I tak te dwa s\u0105siaduj\u0105ce ze sob\u0105 obiekty sta\u0142y si\u0119 nieroz\u0142\u0105czne, a nawet sta\u0142y si\u0119  natchnieniem dla artysty, kt\u00f3ry uwieczni\u0142 je na p\u0142\u00f3tnie. Lipa zjednoczy\u0142a tak\u017ce spo\u0142eczno\u015b\u0107 lokaln\u0105 w sprawie ustanowienia jej pomnikiem przyrody i poprawienia jej stanu zdrowotnego. W dzia\u0142anie zaanga\u017cowa\u0142o si\u0119 wiele r\u00f3\u017cnych instytucji, stowarzysze\u0144 i os\u00f3b prywatnych, \u0142\u0105cznie z w\u0142a\u015bcicielem gruntu na kt\u00f3rym ro\u015bnie lipa. <\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

D\u0105b w Ostrowcu \u015awi\u0119tokrzyskim<\/strong> ( woj. \u015bwi\u0119tokrzyskie) \u2013 d\u0105b szypu\u0142kowy, wiek ponad 300 lat, wys. ok. 26 m, obw\u00f3d 430 cm, pomnik przyrody. Zg\u0142oszony przez Gmin\u0119 Ostrowiec \u015awi\u0119tokrzyski.<\/p>\n

Drzewo ro\u015bnie na Wzg\u00f3rzu Parkowym na terenie dawnego cmentarza \u017cydowskiego, za\u0142o\u017conego ponad 300 lat temu. Jest jedynym ocala\u0142ym tu drzewem, pami\u0119taj\u0105cym czasy powstania kirkutu oraz swoistym \u015bwiadkiem zmieniaj\u0105cej si\u0119 historii tego miejsca. W okresie II wojny \u015bwiatowej nast\u0105pi\u0142a cz\u0119\u015bciowa planowana dewastacja cmentarza. Cz\u0119\u015bci\u0105 macew wybrukowano ulic\u0119 Czerwi\u0144sk\u0105, a sam cmentarz sta\u0142 si\u0119 miejscem strace\u0144 i pogrzeb\u00f3w zmar\u0142ych w getcie \u017byd\u00f3w. Po wojnie cmentarz. zaadaptowano na park, w kt\u00f3rym utworzono lapidarium z pozosta\u0142ych nagrobk\u00f3w, zasadzono drzewa i poprowadzono alejki.  Miejsce to pe\u0142ni dzi\u015b funkcj\u0119 ekologiczn\u0105 i spo\u0142eczn\u0105 oraz wspiera r\u00f3wnowag\u0119 \u015brodowiska przyrodniczego miasta. W 2018 roku odby\u0142o si\u0119 tu uroczyste otwarcie kaplicy nagrobnej Meira Jechiela Halsztuka, przedwojennego rabina miasta i cadyka, na kt\u00f3re przybyli przedstawiciel spo\u0142eczno\u015bci \u017cydowskiej z wielu stron \u015bwiata.<\/p>\n

\"\"<\/a>Klon Literat w Koninie <\/strong>(woj. wielkopolskie) \u2013 klon jesionolistny, wiek 30-40 lat, wysoko\u015b\u0107 ok. 15 m, obw\u00f3d 245 cm. Zg\u0142oszony przez Miejsk\u0105 Bibliotek\u0119 Publiczn\u0105 w Koninie.<\/p>\n

Literat ro\u015bnie w Czarkowie \u2013 dzielnicy Konina, na ty\u0142ach budynku dawnego Narodowego Banku Polskiego, w kt\u00f3rym od 2005 roku mie\u015bci si\u0119 siedziba g\u0142\u00f3wna Miejskiej Biblioteki Publicznej. W czasach, kiedy stare i du\u017ce roz\u0142o\u017cyste drzewa w miastach i przy drogach og\u0142awia si\u0119, a jeszcze cz\u0119\u015bciej wycina na ich miejsce sadz\u0105c ma\u0142e rachityczne drzewa, Literat jest prawdziwym ewenementem. Jest niemal najstarszym drzewem na osiedlu, a na pewno tak rozro\u015bni\u0119tym i nietkni\u0119tym pi\u0142\u0105. W letnie dni drzewo  daje wytchnienie pracownikom biblioteki, czytelnikom, okolicznym mieszka\u0144com i przechodniom, bo roz\u0142o\u017cysta korona staje si\u0119 zielonym parasolem wspaniale chroni\u0105cym przed s\u0142o\u0144cem. Jest swoistego rodzaju pomnikiem i ksi\u0105\u017ck\u0105, z kt\u00f3rej mo\u017cna czyta\u0107 o tym, jak niegdy\u015b wygl\u0105da\u0142y drzewa w miastach, a przede wszystkim jakie s\u0105 po\u017cyteczne, je\u017celi tylko pozwoli im si\u0119 dorosn\u0105\u0107 do takich rozmiar\u00f3w.<\/p>\n

\"\"<\/a>D\u0105b Wolno\u015bci w Radomiu <\/strong>(woj. mazowieckie) \u2013 d\u0105b szypu\u0142kowy, wiek 100 lat, wysoko\u015b\u0107 17 m, obw\u00f3d 366 cm, pomnik przyrody. Zg\u0142oszony przez O\u015brodek Kultury i Sztuki „Resursa Obywatelska” w Radomiu.<\/p>\n

Drzewo ro\u015bnie w \u015bcis\u0142ym centrum Radomia, w miejscu  historycznego rozwidlenia dr\u00f3g prowadz\u0105cych na Warszaw\u0119 i do Kozienic. D\u0105b Wolno\u015bci zosta\u0142 uroczy\u015bcie posadzony 3 maja 1919 roku wraz z trzema lipami \u2013 symbolizuj\u0105cymi zrastanie si\u0119 ojczyzny z trzech zabor\u00f3w. Niestety, nieznani sprawcy ju\u017c noc\u0105 z 4 na 5 maja zniszczyli wszystkie cztery drzewka. W mie\u015bcie rozp\u0119ta\u0142a si\u0119 afera, nikomu jednak nigdy nie dowiedziono winy sprawczej zniszczenia drzewek. Wkr\u00f3tce, ju\u017c mniej oficjalnie, posadzono nowe drzewa. Niestety lipy nie przetrwa\u0142y pr\u00f3by czasu. Szcz\u0119\u015bliwie przetrwa\u0142 D\u0105b Wolno\u015bci, kt\u00f3ry w 1976 roku zosta\u0142 ustanowiony pomnikiem przyrody. W setn\u0105 rocznice odzyskania przez Polsk\u0119 niepodleg\u0142o\u015bci O\u015brodek Kultury i Sztuki „Resursa Obywatelska” zorganizowa\u0142 szereg imprez maj\u0105cych na celu przybli\u017cenie mieszka\u0144com historii d\u0119bu oraz zwr\u00f3cenie uwagi na  najpi\u0119kniejsze pomniki przyrody miasta, m.in. zorganizowano wystaw\u0119 prac student\u00f3w I roku Pracowni Multimedi\u00f3w Wydzia\u0142u Sztuki UTH pt. „D\u0105b Wolno\u015bci”, koncert pod D\u0119bem formacji \u201eRetro Brass Quintet, a tak\u017ce nocny rajd szlakiem pomnik\u00f3w przyrody.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/strong> Sosna<\/strong> Gruba Ka\u015bka w Kraskowie <\/strong>(gmina M\u0142ynary, woj. warmi\u0144sko-mazurskie) \u2013 sosna pospolita, wiek ok. 300 lat, wys. ok. 40 m, obw\u00f3d 426 cm, pomnik przyrody. Zg\u0142oszona przez Nadle\u015bnictwo M\u0142ynary oraz Starostwo Powiatowe w Elbl\u0105gu Wydzia\u0142 Promocji Powiatu, Edukacji, Kultury i Sportu.<\/p>\n

Gruba Ka\u015bka ro\u015bnie na terenie Nadle\u015bnictwa M\u0142ynary i jest unikatowym okazem swojego gatunku. Ma 300 lat i g\u00f3ruje nad ca\u0142ym drzewostanem, w kt\u00f3rym ro\u015bnie. Jest bardzo znana i lubiana przez mieszka\u0144c\u00f3w i turyst\u00f3w. Corocznie odbywa si\u0119 do niej bieg rekreacyjno-edukacyjny i marsz nordic walking, kt\u00f3re gromadz\u0105 mi\u0142o\u015bnik\u00f3w sportu i przyrody. Organizatorzy imprezy chc\u0105 w ten spos\u00f3b zach\u0119ci\u0107 do aktywno\u015bci fizycznej, a r\u00f3wnocze\u015bnie pokaza\u0107 pi\u0119kno otaczaj\u0105cego nas \u015brodowiska. Sosna jest te\u017c g\u0142\u00f3wn\u0105 atrakcj\u0105 \u015bcie\u017cki przyrodniczo-edukacyjnej Nadle\u015bnictwa M\u0142ynary.<\/p>\n

\"\"<\/a>D\u0105b z Krz\u0119towa<\/strong> (gmina Przedb\u00f3rz, woj. \u0142\u00f3dzkie) \u2013 d\u0105b szypu\u0142kowy, wiek 400 lat, wys. 30 m, obw\u00f3d 811 cm, pomnik przyrody. Zg\u0142oszony przez Zesp\u00f3\u0142 Park\u00f3w Krajobrazowych Wojew\u00f3dztwa \u0141\u00f3dzkiego. Oddzia\u0142 Terenowy Nadpilicznych Park\u00f3w Krajobrazowych, Przedborski Park Krajobrazowy<\/p>\n

D\u0105b ro\u015bnie na terenie dawnego parku podworskiego i jest najgrubszym drzewem tego gatunku w wojew\u00f3dztwie \u0142\u00f3dzkim. Jest nierozerwalnie zwi\u0105zany z histori\u0105 Krz\u0119towa i jego mieszka\u0144c\u00f3w. Park w kt\u00f3rym ro\u015bnie drzewo jest miejscem spotka\u0144 miejscowej m\u0142odzie\u017cy i spacer\u00f3w turyst\u00f3w odwiedzaj\u0105cych gospodarstwa agroturystyczne funkcjonuj\u0105ce na terenie Krz\u0119towa i okolicznych miejscowo\u015bci. Funkcjonuje tu m.in. znane nad Pilic\u0105 gospodarstwo agroturystyczne prowadz\u0105ce r\u00f3wnie\u017c hodowl\u0119 zachowawcz\u0105 owiec \u015bwiniarek. D\u0105b jest inspiracj\u0105 dla wielu artyst\u00f3w uczestnicz\u0105cych w plenerach plastycznych i fotograficznych organizowanych na terenie Przedborskiego Parku Krajobrazowego. W przesz\u0142o\u015bci by\u0142 \u017ar\u00f3d\u0142em wielu legend opowiadanych o nieszcz\u0119\u015bliwych zakochanych, ukrytych skarbach i nadprzyrodzonych zjawiskach pobudzaj\u0105cych ludzk\u0105 wyobra\u017ani\u0119. Takich rozmiar\u00f3w drzewo rosn\u0105ce w otoczeniu r\u00f3wnie pot\u0119\u017cnych d\u0119b\u00f3w stanowi niew\u0105tpliw\u0105 atrakcj\u0119 przyrodnicz\u0105 i turystyczn\u0105 tej nadpilicznej miejscowo\u015bci.<\/p>\n

 \"\"<\/a><\/strong>Jod\u0142a El\u017cbieta w Mucznie <\/strong>( gmina Lutowiska, woj. podkarpackie) \u2013 jod\u0142a pospolita, wiek 165 lat, wys. 40 m, obw\u00f3d 480 cm), pomnik przyrody. Zg\u0142oszona do konkursu przez Nadle\u015bnictwo Stuposiany.<\/p>\n

Jod\u0142a El\u017cbieta w polskich lasach zajmuje trzecie miejsce pod wzgl\u0119dem grubo\u015bci. Imi\u0119 otrzyma\u0142a po swojej matce chrzestnej, kt\u00f3r\u0105 jest znana podr\u00f3\u017cniczka El\u017cbieta Dzikowska. Patrz\u0105c na jod\u0142\u0119 od razu mo\u017cemy zauwa\u017cy\u0107, \u017ce wygl\u0105dem troch\u0119 r\u00f3\u017cni si\u0119 od swoich kole\u017canek. Ma du\u017c\u0105 roz\u0142o\u017cyst\u0105 koron\u0119, a jej ga\u0142\u0119zie si\u0119gaj\u0105 niemal\u017ce do samej ziemi. Pami\u0119ta czasy w kt\u00f3rych w bieszczadzkie wioski t\u0119tni\u0142y \u017cyciem, a obok siebie mieszkali Polacy, Bojkowie i \u017bydzi. Widzia\u0142a  \u015bmiech m\u0142odych pasterzy, ci\u0119\u017ck\u0105 prac\u0119 bieszczadzkich drwali, dymi\u0105ce ciuchcie wioz\u0105ce drewno, a p\u00f3\u017aniej p\u0142acz i tu\u0142aczk\u0119 ludzi, kt\u00f3rzy w po\u015bpiechu musieli opuszcza\u0107 sw\u00f3j dobytek. Potem nasta\u0142y czasy, kiedy ponownie wkroczy\u0142a tu przyroda i opanowa\u0142a dolin\u0119 g\u00f3rnego Sanu. Jedna z miejscowych legend dotycz\u0105ca jod\u0142y m\u00f3wi o pasterzu, kt\u00f3ry zakocha\u0142 si\u0119 w miejscowej dziewczynie, ale ta nie odwzajemnia\u0142a jego uczu\u0107. Le\u015bna szeptucha doradzi\u0142a mu, \u017ce najlepszym sposobem na mi\u0142osny urok jest jod\u0142a. M\u0142odzieniec uszczkn\u0105\u0142 wi\u0119c jej kory i spali\u0142 j\u0105, a nast\u0119pnie powsta\u0142y popi\u00f3\u0142 wsypa\u0142 do wody, kt\u00f3ra pocz\u0119stowa\u0142 swoj\u0105 wybrank\u0119. Na efekty nie trzeba by\u0142o d\u0142ugo czeka\u0107. Obecnie pomnik przyrody odwiedza du\u017co turyst\u00f3w, nawet z Dalekiego Wschodu.<\/p>\n

\"\"<\/a>D\u0105b Bolek w Lesznie <\/strong>( woj. wielkopolskie) \u2013 d\u0105b szypu\u0142kowy, wiek 148 lat, wys. 28 m, obw\u00f3d 525 cm, pomnik przyrody. Zg\u0142oszony przez Zesp\u00f3\u0142 Szk\u00f3\u0142 nr 4 im. Powsta\u0144c\u00f3w wielkopolskich w Lesznie.<\/p>\n

D\u0105b zosta\u0142 posadzony w 1871 roku w obecno\u015bci uczni\u00f3w i nauczycieli wszystkich leszczy\u0144skich szk\u00f3\u0142, dla upami\u0119tnienia wojny francusko-pruskiej z lat 1870-71 oraz powstania Cesarstwa Niemieckiego. Nazywano go \u201ed\u0119bem pokoju\u201d. Starsi mieszka\u0144cy pami\u0119taj\u0105cy jeszcze tamt\u0105 histori\u0119 nazywaj\u0105 go potocznie Wilusiem, chocia\u017c wsp\u00f3\u0142cze\u015bnie otrzyma\u0142 imi\u0119 Bolek. Z inicjatyw\u0105 nadania najbardziej znanemu w mie\u015bcie drzewu imienia wyst\u0105pili w 2003 roku kierowcy ze Zrzeszenia Transportu Prywatnego Taxi, kt\u00f3rzy maj\u0105 sw\u00f3j post\u00f3j niedaleko miejsca gdzie ro\u015bnie. Do akcji ch\u0119tnie przy\u0142\u0105czy\u0142o si\u0119 leszczy\u0144skie radio \u201eELKA\u201d. S\u0142uchacze zg\u0142osili 26 propozycji imienia, z kt\u00f3rych ostatecznie wybrano imi\u0119 Bolek, na cze\u015b\u0107 nie\u017cyj\u0105cego  proboszcza tamtejszej parafii \u015bw. Krzy\u017ca. Pomys\u0142odawczyni imienia i matka chrzestna d\u0119bu otrzyma\u0142a od taks\u00f3wkarzy bezp\u0142atny 100 km kurs taks\u00f3wk\u0105. W 2013 roku nad Lesznem przesz\u0142a burza, w czasie kt\u00f3rej piorun uderzy\u0142 w wiekowe drzewo, co wywo\u0142a\u0142o spore poruszenie w\u015br\u00f3d mieszka\u0144c\u00f3w Leszna. Przeprowadzone badanie dendrologiczne uspokoi\u0142o jednak wszystkich. Oceniono, \u017ce drzewo znajduje si\u0119 w dobrej kondycji zdrowotnej i mo\u017ce jeszcze \u017cy\u0107 przez 200-300 lat i nadal by\u0107 ozdoba i atrakcj\u0105 turystyczn\u0105 miasta.<\/p>\n

\"\"<\/a>Mi\u0142orz\u0105b w Bydgoszczy <\/strong>( woj. kujawsko-pomorskie) \u2013 mi\u0142orz\u0105b dwuklapowy, wiek 107 lat, wys. 15 m, obw\u00f3d 210 cm, pomnik przyrody. Zg\u0142oszony przez Kujawsko-Pomorskie Centrum Edukacji Nauczycieli<\/p>\n

Zasadzono go oko\u0142o roku 1912, zapewne r\u0119k\u0105 niemieckiego zaborcy. Ju\u017c w\u00f3wczas wiedziano, \u017ce jest to jedno z najbardziej d\u0142ugowiecznych drzew na \u015bwiecie, niezwykle odporne na niekorzystne warunki \u015brodowiska, cz\u0119sto wykorzystywane w przemy\u015ble farmaceutycznym. Bydgoski okaz dopiero znajduje si\u0119 u progu swojego \u017cycia. Jest roz\u0142o\u017cysty, pi\u0119kny, o niezwykle bujnej i g\u0119stej koronie. Ro\u015bnie w s\u0105siedztwie obiektu, w kt\u00f3rym od 155 lat prowadzone s\u0105 dzia\u0142ania o\u015bwiatowe. Drzewo by\u0142o wielokrotnie \u015bwiadkiem determinacji nauczycieli, kt\u00f3rzy bronili klasycystycznego obiektu edukacyjnego przed przej\u0119ciem go przez inne instytucje i w\u0142adze. W 2002 roku powsta\u0142o nieistniej\u0105ce ju\u017c obecnie Stowarzyszenie Emerytowanych Nauczycieli i Artyst\u00f3w Mi\u0142orz\u0105b<\/em>. Zainspirowane w\u0142a\u015bciwo\u015bciami leczniczymi drzewa rozpocz\u0119\u0142o swoj\u0105 prac\u0119 od dzia\u0142a\u0144 zdrowotnych, obejmuj\u0105c opiek\u0105 osoby samotne i chore. Organizowano tak\u017ce  imprezy kulturalne i rekreacyjne.  Jego symboliczny wizerunek nauczyciele plac\u00f3wki wykorzystuj\u0105 w materia\u0142ach promocyjnych, pami\u0119taj\u0105c o historii mi\u0142orz\u0119bu i doceniaj\u0105c jego wk\u0142ad w integrowanie \u015brodowiska o\u015bwiatowego.<\/p>\n

\"\"<\/a>Aleja Klon\u00f3w w Z\u0142otym Potoku <\/strong>(gmina Jan\u00f3w woj. \u015bl\u0105skie) \u2013 <\/strong>aleja klonowa, wiek 200 lat, wys. ok. 30 m, obw\u00f3d 200-300 cm, pomnik przyrody. Zg\u0142oszona przez Gmin\u0119 Jan\u00f3w.<\/p>\n

Zabytkowa aleja klon\u00f3w zosta\u0142a posadzona w XIX wieku przez hrabiego Wincentego Krasi\u0144skiego przy \u00f3wczesnej g\u0142\u00f3wnej drodze ze Z\u0142otego Potoku do Cz\u0119stochowy. W alei ro\u015bnie 166 drzew i s\u0105 to w wi\u0119kszo\u015bci klony, co jest swoistym ewenementem, poniewa\u017c wi\u0119kszo\u015b\u0107 alei drzew w Polsce by\u0142o obsadzanych innymi gatunkami. Aleja od lat 60 XX wieku jest obj\u0119ta ochron\u0105 jako zabytek. Na terenach rolniczych aleje drzew bardzo cz\u0119sto stanowi\u0105 najstarsze i najbardziej okaza\u0142e egzemplarze drzew rosn\u0105cych w okolicy, dlatego te\u017c stanowi\u0105 schronienie dla wielu gatunk\u00f3w zwierz\u0105t jako miejsce ich bytowania jak r\u00f3wnie\u017c stanowi\u0105 korytarze ekologiczne, kt\u00f3re u\u0142atwiaj\u0105 im migracj\u0119. Alej\u0105 w Z\u0142otym Potoku wiedzie szlak turystyczny z Krakowa do Cz\u0119stochowy.<\/p>\n

\"\"<\/a>Lipa Wolno\u015bci w Wodzicznej <\/strong>( gmina Trzcinica woj. wielkopolskie) \u2013 <\/strong>lipa drobnolistna wiek 91 lat, wysoko\u015b\u0107 ok. 13 m obw\u00f3d 420 cm, pomnik przyrody. Zg\u0142oszona przez Szko\u0142\u0119 Podstawow\u0105 im. Kard. Stefana Wyszy\u0144skiego w Trzcinicy.<\/p>\n

Lipa znajduje si\u0119 przy drodze prowadz\u0105cej z Wodzicznej do Ignac\u00f3wki Drugiej. Zosta\u0142a posadzona 11 listopada 1928 roku dla uczczenia 10 rocznicy odzyskania przez Polsk\u0119 niepodleg\u0142o\u015bci. Wydarzenie to zosta\u0142o zapisane w kronice szko\u0142y w Wodzicznej i brali w nim udzia\u0142 uczniowie i nauczyciele ze szko\u0142y oraz okoliczni mieszka\u0144cy. W roku 2003 drzewo zosta\u0142o uznane za pomnik przyrody. Na cze\u015b\u0107 Lipy Wolno\u015bci, dzia\u0142aj\u0105ce w Wodzicznej stowarzyszenie przyj\u0119\u0142o nazw\u0119 \u201eTilia\u201d. Wok\u00f3\u0142 drzewa zorganizowano wiele imprez kulturalnych np. plener malarski, poetycki wiecz\u00f3r autorski czy koncert skrzypcowy.<\/p>\n

\"\"<\/a>D\u0105b Dobrodziej w Krakowie \u2013 <\/strong>d\u0105b szypu\u0142kowy, <\/strong>wiek 200-250 lat, wys. 22 m, obw\u00f3d 325 cm. Zg\u0142oszony do konkursu przez Krakowski Ogr\u00f3d Spo\u0142eczny Macierzanki.   <\/strong><\/p>\n

O D\u0119bie na niczyjej ziemi
\nDawno, dawno temu, mniej wi\u0119cej w tym czasie, gdy na polskim tronie zasiada\u0142 Stanis\u0142aw August Poniatowski we wsi Kobierzyn, pod ko\u0142derk\u0105 ciep\u0142ej ziemi, wewn\u0105trz br\u0105zowej skorupki \u017co\u0142\u0119dzia obudzi\u0142 si\u0119 d\u0105b. Wiosny, lata, jesienie i zimy mija\u0142y a on r\u00f3s\u0142 niestrudzenie, a\u017c wreszcie przysz\u0142a taka wiosna, gdy m\u00f3g\u0142 ju\u017c ugo\u015bci\u0107 w\u015br\u00f3d ga\u0142\u0119zi pierwsz\u0105 ptasi\u0105 rodzin\u0119, a p\u00f3\u017aniej taka jesie\u0144, gdy wyda\u0142 swoje pierwsze \u017co\u0142\u0119dzie\u2026 Gdzie\u015b w oddali p\u0119cznia\u0142o miasto. U jego st\u00f3p ziemi\u0119 pokrywa\u0142y teraz sterty plastiku, metalu i szk\u0142a. Najwyra\u017aniej ludzie potrzebowali tego zapomnianego skrawka zieleni, by zostawia\u0107 tu rzeczy, kt\u00f3rych ju\u017c nie chcieli. W ko\u0144cu jednak przypomnieli sobie o nich. Przyszli ca\u0142ym stadem, przywie\u017ali worki, \u0142opaty, taczki i sekatory i zacz\u0119li sprz\u0105ta\u0107 okolic\u0119. D\u0105b patrzy\u0142 z niepokojem. Czy\u017cby i na niego przyszed\u0142 w ko\u0144cu czas? A jednak nie…P\u00f3ki co, nikt nie zamierza\u0142 zast\u0105pi\u0107 go konstrukcj\u0105 ze stali i betonu. Zamiast tego, u jego st\u00f3p narodzi\u0142 si\u0119 ogr\u00f3d. D\u0105b czule ocienia\u0142 go w upalne dni i poi\u0142 wyrastaj\u0105ce obok coraz to nowe ro\u015bliny wod\u0105, kt\u00f3r\u0105 zatrzymywa\u0142y jego roz\u0142o\u017cyste korzenie. Go\u015bci\u0142 w swojej koronie odwiedzaj\u0105ce ogr\u00f3d ptaki. Pewnego dnia jaki\u015b cz\u0142owiek z notatnikiem i miark\u0105 ogl\u0105da\u0142 go ze wszystkich stron. Zapisywa\u0142 co\u015b i robi\u0142 zdj\u0119cia. Gdzie\u015b w\u015br\u00f3d ga\u0142\u0119zi us\u0142ysza\u0142 skrzeczenie s\u00f3jki – Chc\u0105 zrobi\u0107 z Ciebie pomnik. Ciep\u0142e dni min\u0119\u0142y i przysz\u0142a jesie\u0144. Przylecia\u0142a znowu s\u00f3jka i zaskrzecza\u0142a – Jednak nie b\u0119dziesz pomnikiem. Sroka m\u00f3wi, \u017ce wa\u017cni ludzie nie wiedz\u0105, czyja jest ziemia, na kt\u00f3rej ro\u015bniesz. – Nie wiedz\u0105 czyja to ziemia! Ci ludzie to jednak niem\u0105dre stworzenia! Przecie\u017c nawet podlot wie, \u017ce ta ziemia nale\u017cy do D\u0119bu.<\/p>\n

\"\"<\/a>Kasztanowiec Antek w Straduni <\/strong>( gmina Walce, woj. opolskie) \u2013 <\/strong>kasztanowiec zwyczajny, wiek 110 lat, wys. 15 m, obw\u00f3d 350 cm. Zg\u0142oszony przez So\u0142ectwo Stradunia.<\/p>\n

 <\/strong>Stradu\u0144ski Kasztanowiec ma ju\u017c ponad sto lat. Posadzi\u0142 go w 1909 roku Konrad Jasny. Ch\u0142opiec mieszkaj\u0105cy w Straduni. Chcia\u0142 w ten spos\u00f3b uczci\u0107 swoje p\u00f3j\u015bcie do szko\u0142y. Dba\u0142 o niego przez wiele d\u0142ugich lat, codziennie go odwiedza\u0142, podlewa\u0142 i w drodze do szko\u0142y zagl\u0105da\u0142 czy drzewko si\u0119 przyj\u0119\u0142o. Cho\u0107 Pana Konrada dawno ju\u017c nie ma, kasztanowiec pozosta\u0142, dzieci ucz\u0119szczaj\u0105ce do pobliskiej szko\u0142y, tak jak on odwiedzaj\u0105 drzewo i o nie dbaj\u0105. Kilka lat temu powsta\u0142 pod nim ma\u0142y skwer, postawiona \u0142aweczka i posadzone kwiatki. Gdy zapytamy ludzi o Straduni\u0119, najcz\u0119\u015bciej pierwsz\u0105 rzecz\u0105, kt\u00f3r\u0105 us\u0142yszymy jest s\u0142owo: Kasztanowiec. Dzieci ze szko\u0142y wyhodowa\u0142y m\u0142ode kasztanowce pochodz\u0105ce z owoc\u00f3w Antka , kt\u00f3re zosta\u0142y posadzone w r\u00f3\u017cnych miejscach wioski. Znak  kasztanowca zosta\u0142 zamieszczony na logo Stowarzyszenia dzia\u0142aj\u0105cego w Straduni. W 2019 roku powsta\u0142a gra terenowa, podczas kt\u00f3rej mo\u017cna dotrze\u0107 w 9 najpi\u0119kniejszych miejsc wioski. Pierwszym z tych miejsc jest w\u0142a\u015bnie Kasztanowiec Antek, kt\u00f3ry sta\u0142 si\u0119 symbolem  nie tylko wsi ale ca\u0142ej Gminy. \u201e Jest bardzo cenny… poniewa\u017c jest nasz!\u201d \u2013 m\u00f3wi\u0105 mieszka\u0144cy.<\/p>\n

\"\"<\/a>Smutni Bracia w Sosnowcu ( woj. \u015bl\u0105skie) <\/strong>\u2013 2 buki zwyczajny w odmianie \u201ePendula\u201d, wiek 186-195 lat, wys. 15 m, obw\u00f3d 206 i 216 cm, pomniki przyrody. Zg\u0142oszone przez Przemys\u0142awa Bartosa(Przyroda dla Sosnowca).<\/p>\n

Historia buk\u00f3w  zwi\u0105zana jest nierozerwalnie z cmentarzem ewangelickim w Sosnowcu, kt\u00f3ry wchodzi w sk\u0142ad Cmentarza Wielowyznaniowego. Od lat wielu Sosnowiczan kojarzy Smutnych Braci ze zgod\u0105 i kompromisem. W ko\u0144cu niewiele jest miejsc, a szczeg\u00f3lnie cmentarzy, kt\u00f3re \u0142\u0105cz\u0105 ludzi wielu wyzna\u0144. Te pot\u0119\u017cne i malownicze drzewa o p\u0142acz\u0105cej sylwetce oraz g\u0119stym ulistnieniu, stanowi\u0105 przepi\u0119kny element kompozycyjny i historyczny miejsca, w kt\u00f3rym przysz\u0142o im rosn\u0105\u0107. By\u0142y \u015bwiadkami wielu wydarze\u0144 historycznych: od czas\u00f3w zabor\u00f3w, po ustanowienie Sosnowca miastem, a na przemianach spo\u0142eczno-ekonomicznych wsp\u00f3\u0142czesnej Polski ko\u0144cz\u0105c. Pi\u0119kno Smutnych Braci dostrzegli wielcy przemys\u0142owcy i przedsi\u0119biorcy z Zag\u0142\u0119bia: Dietlowie i Meyerholdowie, kt\u00f3rzy w cieniu monumentalnych drzew maj\u0105 swoje niezwyk\u0142e grobowce, wzorowane na antycznych grobowcach rzymskich. To w\u0142a\u015bnie dzi\u0119ki temu dwa buki pospolite zyska\u0142y jeszcze wi\u0119kszy presti\u017c. Wykorzystano symbolik\u0119 wywodz\u0105ca si\u0119 z mitologii rzymskiej, gdzie uwa\u017cano, \u017ce buki porasta\u0142y Olimp, a w ich koronach gnie\u017adzi\u0142y si\u0119 m\u0105dre sowy i wrony morskie.<\/p>\n

\"\"<\/a>Sosna Falenicka w Warszawie<\/strong> \u2013 sosna pospolita, wiek 50 lat, wys. 7,5 m, obw\u00f3d 212 cm. Zg\u0142oszona przez Rad\u0119 Osiedla Falenica<\/p>\n

Wje\u017cd\u017caj\u0105cych do Warszawy od po\u0142udniowego wschodu, wzd\u0142u\u017c linii kolejowej nr 7, wita pochylona sosna. Wyrasta przy kraw\u0119dzi drogi, ale ga\u0142\u0119zie rozpo\u015bcieraj\u0105 si\u0119 nad ca\u0142\u0105 jej szeroko\u015bci\u0105, cz\u0119sto jest por\u00f3wnywana do \u017cywej bramy. Ta naturalna rogatka Warszawy ro\u015bnie w dzielnicy Wawer, na terenie osiedla Falenica. Nie oddziela jednak stolicy od s\u0105siaduj\u0105cych miejscowo\u015bci, tylko je \u0142\u0105czy.  Falenicka sosna to tak\u017ce wizyt\u00f3wka okolicznej przyrody \u2013 reprezentuje sosny licznie rosn\u0105ce na piaszczystych glebach pobliskiego Mazowieckiego Parku Krajobrazowego. Gdy grozi\u0142a jej wycinka zwi\u0105zana z modernizacj\u0105 linii kolejowej, zjednoczy\u0142a wok\u00f3\u0142 siebie liczn\u0105 spo\u0142eczno\u015b\u0107, kt\u00f3ra wywalczy\u0142a jej przetrwanie. Sosna jest obecna w lokalnych publikacjach i mediach spo\u0142eczno\u015bciowych, nie tylko jako obiekt zdj\u0119\u0107, ale te\u017c bohaterka artyku\u0142\u00f3w i stron skupiaj\u0105cych fan\u00f3w. Jest przebadana i zadbana, na dole, od strony ulicy, chroniona os\u0142on\u0105. Starania o uznanie jej za pomnik przyrody anga\u017cowa\u0142y wszystkich, od lokalnej spo\u0142eczno\u015bci po najwy\u017csze w\u0142adze Warszawy. Obecnie nadal trwaj\u0105 starania o uznanie jej za pomnik przyrody.<\/p>\n

\"\"<\/a>D\u0105b Przewodnik we Wroc\u0142awiu<\/strong> \u2013 d\u0105b szypu\u0142kowy, wiek 300 lat, wys. 23 m, obw\u00f3d 476 cm, pomnik przyrody. Zg\u0142oszony przez Paw\u0142a Lenarta.<\/p>\n

Wroc\u0142aw. Stolica Dolnego \u015al\u0105ska. Kilka stuleci temu by\u0142o to zapewne miasto spokojne i zielone. Obecnie mamy tu inny \u015bwiat. Cywilizacja p\u0119du i wiecznego braku czasu. Ci\u0105g\u0142ych remont\u00f3w, rozbudowy infrastruktury  i mieszkalnictwa. Tylko starych drzew ubywa… W\u015br\u00f3d tych kt\u00f3re przetrwa\u0142y jest d\u0105b szypu\u0142kowy \u201ePrzewodnik\u201d. Nazwa drzewa zosta\u0142a nadana z inicjatywy Ko\u0142a Przewodnik\u00f3w Miejskich we Wroc\u0142awiu. Kto\u015b czasem na moment przystanie i popatrzy na jego wielko\u015b\u0107. Na pot\u0119\u017cn\u0105, roz\u0142o\u017cyst\u0105 koron\u0119. Masywny pie\u0144. Malownicze konary. Na wspania\u0142y, ogromny d\u0105b. Pozosta\u0142 jako jedyny w tej cz\u0119\u015bci Wroc\u0142awia. Symbol przemijaj\u0105cego pi\u0119kna, kt\u00f3re kiedy\u015b tworzy\u0142 wraz z innymi drzewami. To tak\u017ce symbol \u2013 pomost mi\u0119dzy skrawkiem wspania\u0142ej natury i bezduszno\u015bci\u0105 zabudowy miejskiej, cz\u0119sto nie maj\u0105cej  lito\u015bci dla drzew. Gdzie jest obecnie miejsce dla starych drzew? Dlaczego nie mog\u0105 istnie\u0107 obok nas? Pozw\u00f3lmy im \u017cy\u0107. Dbajmy o nie i piel\u0119gnujmy je.<\/p>\n

 <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

D\u0119by, lipy, buki, sosny, a tak\u017ce aleja klonowa, jod\u0142a, kasztanowiec i mi\u0142orz\u0105b japo\u0144ski to finali\u015bci tegorocznego konkursu Drzewo Roku organizowanego przez Klub Gaja. Ju\u017c w czerwcu te ulubione przez spo\u0142eczno\u015bci lokalne drzewa, otoczone ich trosk\u0105 i opiek\u0105, rywalizowa\u0107 b\u0119d\u0105 o tytu\u0142 Drzewa Roku 2020. <\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":11929,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"ngg_post_thumbnail":0},"categories":[24],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/archiwum.swietodrzewa.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/12028"}],"collection":[{"href":"https:\/\/archiwum.swietodrzewa.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/archiwum.swietodrzewa.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/archiwum.swietodrzewa.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/archiwum.swietodrzewa.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=12028"}],"version-history":[{"count":10,"href":"https:\/\/archiwum.swietodrzewa.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/12028\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":12054,"href":"https:\/\/archiwum.swietodrzewa.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/12028\/revisions\/12054"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/archiwum.swietodrzewa.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/11929"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/archiwum.swietodrzewa.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=12028"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/archiwum.swietodrzewa.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=12028"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/archiwum.swietodrzewa.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=12028"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}