{"id":14132,"date":"2022-02-27T20:58:18","date_gmt":"2022-02-27T19:58:18","guid":{"rendered":"https:\/\/swietodrzewa.pl\/?p=14132"},"modified":"2022-06-03T21:04:38","modified_gmt":"2022-06-03T19:04:38","slug":"finalisci-konkursu-drzewo-roku-2022-w-polsce","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/archiwum.swietodrzewa.pl\/?p=14132","title":{"rendered":"Finali\u015bci konkursu Drzewo Roku 2022 w Polsce"},"content":{"rendered":"

Siedem d\u0119b\u00f3w, cztery lipy, dwa klony, buk, wi\u0105z i jab\u0142o\u0144 to finali\u015bci tegorocznego konkursu Drzewo Roku organizowanego przez Klub Gaja. Ju\u017c w czerwcu te ulubione przez spo\u0142eczno\u015bci lokalne drzewa, otoczone ich trosk\u0105 i opiek\u0105, rywalizowa\u0107 b\u0119d\u0105 o tytu\u0142 Drzewa Roku 2022.  <\/strong><\/p>\n

12. edycja konkursu Drzewo Roku Klubu Gaja zgromadzi\u0142a ponad 40 zg\u0142osze\u0144 drzew z ca\u0142ej Polski, kt\u00f3re od pokole\u0144 s\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 lokalnej spo\u0142eczno\u015bci, przyrody, kultury i historii. Mamy w\u015br\u00f3d nich drzewa dobrze znane i te dopiero odkryte szerszej publiczno\u015bci. Drzewa wiekowe i okazy o niesamowitej budowie. Drzewa towarzysz\u0105ce \u017cyciu wielu pokole\u0144, patronuj\u0105ce lokalnym wydarzeniom, drzewa – \u015bwiadk\u00f3w historii, przypominaj\u0105ce cz\u0119sto o tragicznych, ale jak\u017ce wa\u017cnych dla Polak\u00f3w czasach. Drzewa, kt\u00f3re opar\u0142y si\u0119 p\u0142omieniom, a nawet zaw\u0119drowa\u0142y na sejmowe salony. Drzewa opieku\u0144cze, daj\u0105ce szcz\u0119\u015bcie, integruj\u0105ce ponad podzia\u0142ami i strzeg\u0105ce mi\u0142osnych historii.<\/p>\n

Obecnie zako\u0144czyli\u015bmy pierwszy etap konkursu, w kt\u00f3rym Jury \u2013 z\u0142o\u017cone ze specjalist\u00f3w r\u00f3\u017cnych dziedzin i mi\u0142o\u015bnik\u00f3w drzew zarazem \u2013 wybra\u0142o 16. finalist\u00f3w. Kt\u00f3ry z nich zostanie Drzewem Roku 2022 dowiemy si\u0119 ju\u017c w czerwcu tego roku podczas g\u0142osowania internetowego na www.drzeworoku.pl<\/a> Zwyci\u0119zca b\u0119dzie reprezentowa\u0142 nasz kraj w konkursie europejskim w 2023 roku.<\/p>\n

„Do tegorocznego konkursu zg\u0142oszono wiele drzew, kt\u00f3re wyr\u00f3\u017cniaj\u0105 si\u0119 krajobrazie i podlegaj\u0105 ochronie jako pomniki przyrody. Drzewa te zas\u0142uguj\u0105 na najwy\u017csz\u0105 ocen\u0119. Jednak w tym konkursie isotna jest przede wszystkim historia drzew i ich znaczenie. Czytaj\u0105c opisy drzew mo\u017cna by\u0142o si\u0119 przekona\u0107 jak wa\u017cn\u0105 rol\u0119 odgrywaj\u0105 drzewa w \u017cyciu cz\u0142owieka, inspiruj\u0105c lokalne spo\u0142eczno\u015bci do wsp\u00f3\u0142dzia\u0142ania i podejmowania odpowiedzialnych decyzji w zakresie ochrony \u015brodowiska przyrodniczego”. \u2013 m\u00f3wi prof. Zbigniew Wilczek<\/strong>, biolog z Uniwersytetu \u015al\u0105skiego w Katowicach, cz\u0142onek jury konkursu Drzewo Roku<\/p>\n

Jolanta Migda\u0142<\/strong>, koordynatorka konkursu Drzewo Roku Klubu Gaja dodaje – \u201eCieszymy si\u0119, \u017ce po raz kolejny mo\u017cemy przedstawi\u0107 Pa\u0144stwu niezwyk\u0142e drzewa i ich opiekun\u00f3w, kt\u00f3rzy na co dzie\u0144 troszcz\u0105 si\u0119 o nie, odkrywaj\u0105 je dla potomnych, broni\u0105 przed wycink\u0105 i zabiegaj\u0105 o ich ochron\u0119. Drzewa, kt\u00f3re strzeg\u0105 lokalnych legend i historii. Drzewa, kt\u00f3re ucz\u0105 nas przyja\u017ani ponad podzia\u0142ami i \u017cycia w zgodzie z natur\u0105.\u201d <\/p>\n

Konkurs Drzewo Roku Klubu Gaja ma na celu promowanie postawy szacunku dla przyrody oraz wyszukanie przyk\u0142ad\u00f3w ciekawych i trwa\u0142ych zwi\u0105zk\u00f3w pomi\u0119dzy kultur\u0105 i histori\u0105 lokalnej spo\u0142eczno\u015bci, a drzewem, kt\u00f3re jest przez ni\u0105 szczeg\u00f3lnie doceniane. W konkursie nie szukamy drzew najstarszych, najwy\u017cszych, najgrubszych, najpi\u0119kniejszych ani najrzadszych. Szukamy drzewa najbardziej kochanego, drzewa z opowie\u015bci\u0105, drzewa, kt\u00f3re pobudza wyobra\u017ani\u0119 i jednoczy ludzi. Laureatem zostanie drzewo, kt\u00f3re zdob\u0119dzie najwi\u0119ksz\u0105 liczb\u0119 g\u0142os\u00f3w internaut\u00f3w.<\/p>\n


\nFinali\u015bci konkursu Drzewo Roku 2022<\/u><\/strong><\/p>\n


\n<\/strong>\"\"<\/a>Matka Lasu w Ch\u0142opowie
\n<\/strong>(gmina My\u015blib\u00f3rz, woj. zachodniopomorskie) – buk zwyczajny, wiek ok. 170 lat, wys. ok. 27 m, obw\u00f3d 380 cm, pomnik przyrody. Zg\u0142oszony przez Lig\u0119 Ochrony Przyrody Zarz\u0105d Okr\u0119gu w Szczecinie, Oddzia\u0142 w D\u0119bnie.<\/p>\n

Drzewo ro\u015bnie w rezerwacie przyrodniczo-krajobrazowym \u201eD\u0142ugog\u00f3ry\u201d w Nadle\u015bnictwie R\u00f3\u017ca\u0144sko. Jest w sile wieku i \u201ematkuje\u201d ro\u015blinom i zwierz\u0119tom wok\u00f3\u0142 siebie. W jego ogromnej koronie gnie\u017adzi si\u0119 wiele ptak\u00f3w, zagl\u0105daj\u0105 tutaj prze\u015bliczne popielice z rezerwatu, a na owady poluje jeden z najurodziwszych p\u0142az\u00f3w Polski, rzekotka drzewna. Na niewielkiej polanie pod drzewem znalaz\u0142o si\u0119 miejsce na \u0142aweczk\u0119 dla strudzonych. Drzewo jest s\u0142ynne od dawna i ch\u0119tnie odwiedzane przez mi\u0142o\u015bnik\u00f3w przyrody. Jego najwi\u0119ksze konary si\u0119gaj\u0105 w bok na 15 m w ka\u017cda stron\u0119, dzi\u0119ki czemu pod swoim baldachimem mo\u017ce pomie\u015bci\u0107 nawet 1000 os\u00f3b. Le\u015bnicy przygotowali specjaln\u0105 znakowan\u0105 \u015bcie\u017ck\u0119, dzi\u0119ki czemu mo\u017cna do buku trafi\u0107 bez b\u0142\u0105dzenia. Na \u015bcie\u017cce w odpowiednich miejscach umie\u015bcili tablice edukacyjne po\u015bwi\u0119cone \u017cyznej buczynie pomorskiej, kt\u00f3ra w wi\u0119kszo\u015bci porasta to miejsce, a \u201eMatka Lasu\u201d otrzyma\u0142a tablic\u0119 tylko dla niej.    <\/p>\n


\n\"\"<\/a>D\u0105b Chrze\u015bcijanin w Januszkowicach <\/strong>(gmina Brzostek, woj. podkarpackie) \u2013 d\u0105b szypu\u0142kowy, wiek 650 lat, wys. ok. 18 m, obw\u00f3d 1003 cm, pomnik przyrody. Zg\u0142oszony przez Niepubliczne Przedszkole Weldon Kids w D\u0119bicy.<\/p>\n

D\u0105b znajduje si\u0119 w pierwszej dziesi\u0105tce najstarszych drzew w Polsce, za\u015b w rankingu tych o najgrubszym pniu zajmuje sz\u00f3st\u0105 lokat\u0119. Dzi\u0119ki ogromnej dziupli powsta\u0142ej u jego podstawy jest w stanie pomie\u015bci\u0107 w sobie kilkana\u015bcie os\u00f3b. Wed\u0142ug legendy to w\u0142a\u015bnie pod nim w 1392 r. odpoczywa\u0142a sama kr\u00f3lowa Jadwiga, kt\u00f3ra wraz ze swoim orszakiem w\u0119drowa\u0142a na W\u0119gry. Mieszka\u0144cy m\u00f3wi\u0105 o nim \u201eniezniszczalne drzewo\u201d, gdy\u017c ju\u017c kilka razy w historii swojego istnienia by\u0142o podpalane. Po raz ostatni stan\u0119\u0142o w p\u0142omieniach w latach 80-tych, kiedy to zapali\u0142y si\u0119 \u015bmieci porozrzucane wok\u00f3\u0142 d\u0119bu. Po tym nieszcz\u0119snym wydarzeniu wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce to koniec bytu Chrze\u015bcijanina. Jednak drzewo nie podda\u0142o si\u0119 – na wiosn\u0119 na nowo odrodzi\u0142o si\u0119 i wci\u0105\u017c cieszy swoim widokiem mieszka\u0144c\u00f3w wsi. Dla lokalnej spo\u0142eczno\u015bci jest symbolem zwyci\u0119stwa, wytrwa\u0142o\u015bci oraz si\u0142y. Jest doskona\u0142ym przyk\u0142adem, \u017ce nigdy nie nale\u017cy si\u0119 poddawa\u0107.<\/p>\n


\n\"\"<\/a>D\u0105b Jan w Rogowie <\/strong>(gmina Stargard, woj. zachodniopomorskie) \u2013 d\u0105b szypu\u0142kowy, wiek 600 lat, wys. ok. 29 m, obw\u00f3d 685 cm, pomnik przyrody. Zg\u0142oszony przez Ko\u0142o Gospody\u0144 wiejskich w Rogowie.<\/p>\n

Imi\u0119 Jan zosta\u0142o nadane drzewu przez mieszka\u0144c\u00f3w Rogowa na cze\u015b\u0107 bardzo popularnych w tej miejscowo\u015bci imion Jan i Janina. Ro\u015bnie w samym centrum wsi w towarzystwie mniejszego d\u0105bka Jasia i dw\u00f3ch okaza\u0142ych d\u0119b\u00f3w. Kilkadziesi\u0105t metr\u00f3w dalej znajduje si\u0119 poniemiecki dworek, kt\u00f3ry wraz z drzewami tworzy wyj\u0105tkow\u0105 atrakcj\u0119 dla zwiedzaj\u0105cych.  To tak\u017ce charakterystyczny punkt spotka\u0144 mieszka\u0144c\u00f3w podczas wa\u017cnych wydarze\u0144 z \u017cycia spo\u0142eczno\u015bci lokalnej. Mieszka\u0144cy czuj\u0105 z Janem siln\u0105 wi\u0119\u017a. Od d\u0119bu pochodzi nazwa Ludowego Zespo\u0142u Sportowego \u201eD\u0119by\u201d i zespo\u0142u ludowego \u201eD\u0119bowianki\u201d, a tak\u017ce grupa pi\u0142karska dzieci \u201eD\u0105bki\u201d. Li\u015bcie i owoce d\u0119bu znajduj\u0105 si\u0119 tak\u017ce w logo Rogowa. Co roku w czerwcu swoje \u015bwi\u0119to celebruj\u0105 tu tak\u017ce mieszka\u0144cy o imieniu Jan i Janina.<\/p>\n


\n\"\"<\/a>D\u0105b Fabrykant w \u0141odzi <\/strong>\u2013 d\u0105b szypu\u0142kowy, wiek 180 lat, wys. ok. 22,5 m, obw\u00f3d 458 cm, pomnik przyrody. Zg\u0142oszony przez Przemys\u0142awa Bartosa (Przyroda dla Sosnowca).<\/p>\n

Fabrykant, nazywany r\u00f3wnie\u017c Jagoszem ro\u015bnie w \u0142\u00f3dzkim parku im. ks. bp. Micha\u0142a Klepacza. Jest to jedno z najbardziej oryginalnych drzew w Polsce i wizyt\u00f3wka \u0141odzi. Wiosn\u0105 ka\u017cdego roku przyci\u0105ga do siebie t\u0142umy ludzi, kt\u00f3rzy chc\u0105 ogl\u0105da\u0107 jego majestat zatopiony w morzu b\u0142\u0119kitnych kwiat\u00f3w \u015bnie\u017cnik\u00f3w i cebulic. Podw\u00f3jne nazewnictwo drzewa odnosi si\u0119 do przemys\u0142owej historii \u0141odzi, a tak\u017ce ma upami\u0119tnia\u0107 wybitnego animatora kultury \u0142\u00f3dzkiej. Pierwsz\u0105 nazw\u0119 (Fabrykant) zaproponowa\u0142 biolog, profesor Jan Teofil Sici\u0144ski z Wydzia\u0142u Biologii i Ochrony \u015arodowiska Uniwersytetu \u0141\u00f3dzkiego. Natomiast druga nazwa \u2013 Jagosz, by\u0142 to uk\u0142on w stron\u0119 Mieczys\u0142awa Jagoszewskiego, dziennikarza Ekspresu Ilustrowanego oraz Dziennika \u0141\u00f3dzkiego, b\u0119d\u0105cego propagatorem turystyki i krajoznawstwa na ziemi \u0142\u00f3dzkiej oraz wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem Towarzystwa Przyjaci\u00f3\u0142 \u0141odzi. Wsp\u00f3\u0142cze\u015bnie d\u0105b przyci\u0105ga odwiedzaj\u0105cych z kilku powod\u00f3w. Przede wszystkim zachwyca jego unikatowa budowa. Jeden z konar\u00f3w ma esowaty kszta\u0142t i d\u0142ugo\u015b\u0107 ponad 20 metr\u00f3w. Ten poziomy konar powoduje, \u017ce szeroko\u015b\u0107 korony Fabrykanta osi\u0105gn\u0119\u0142a imponuj\u0105c\u0105 warto\u015b\u0107 ponad 33 metr\u00f3w. Przy d\u0119bie zainstalowano o\u015bwietlenie, kt\u00f3re podkre\u015bla wyj\u0105tkowo\u015b\u0107 drzewa.<\/p>\n


\n\"\"<\/a>D\u0105b Johannes Maleus w Malcu <\/strong>(gmina K\u0119ty, woj. ma\u0142opolskie) \u2013 d\u0105b szypu\u0142kowy, wiek ok. 400-500 lat, wys. 25 m, obw\u00f3d 800 cm, pomnik przyrody. Zg\u0142oszony przez Grup\u0119 Inicjatyw Ekologicznych Eko-Malec dzia\u0142aj\u0105c\u0105 przy M\u0142odzie\u017cowej Dru\u017cynie Po\u017carniczej Ochotniczej Stra\u017cy Po\u017carnej w Malcu.<\/p>\n

D\u0105b wraz z innymi starymi d\u0119bami ro\u015bnie nad stawem rybnym, na kt\u00f3rym znajduje si\u0119 wysepka z pozosta\u0142o\u015bciami po zamku warownym z pocz\u0105tku XIV w. Obecnie znajduje si\u0119 tu Rolnicza Sp\u00f3\u0142dzielnia Produkcyjna \u201eZgoda\u201d. Okaza\u0142y malecki starodrzew ju\u017c od niepami\u0119tnych czas\u00f3w zwraca uwag\u0119. Jego d\u0142ugowieczno\u015b\u0107 niesie ze sob\u0105 niezwyk\u0142\u0105, p\u0142yn\u0105c\u0105 z g\u0142\u0119bi dziej\u00f3w tajemnic\u0119.  To niezaprzeczalnie najstarsi \u015bwiadkowie lokalnej historii. Najgrubsze d\u0119by znik\u0142y ju\u017c z powierzchni ziemi. Ra\u017cone i powalone od pioruna, lub te\u017c \u015bci\u0119te przez obecnego w\u0142a\u015bciciela. Pozosta\u0142a reszta d\u0119b\u00f3w wraz z kopcem jest zabezpieczona aktem intabulacyjnym i podlega ochronie zabytk\u00f3w. Na wniosek cz\u0142onk\u00f3w grupy Eko-Malec ramach projektu \u201eOchrona istniej\u0105cych i nowo ustanowionych pomnik\u00f3w przyrody w Gminie K\u0119ty\u201d miejscowi obro\u0144cy przyrody chc\u0105 szczeg\u00f3\u0142owo i profesjonalnie zaj\u0105\u0107 si\u0119 ochron\u0105 bogatego miejscowego starodrzewu, wypromowa\u0107 go i ocali\u0107 od zapomnienia dendrologiczne okazy Malca. <\/p>\n


\n\"\"<\/a>D\u0105b-Opiekun w Milan\u00f3wku <\/strong>(gmina Milan\u00f3wek, woj. mazowieckie) \u2013 d\u0105b szypu\u0142kowy, wiek 170 lat, wys. 26 m, obw\u00f3d 470 cm, pomnik przyrody. Zg\u0142oszony przez Fundacj\u0119 Musszelka z Milan\u00f3wka.<\/p>\n

Pod koniec XIX wieku, gdy d\u0105b osi\u0105gn\u0105\u0142 dojrza\u0142o\u015b\u0107, wybudowane przy nim pierwszy drewniany dom \u2013 will\u0119 Ba\u0144czewiank\u0119. I tak d\u0105b zosta\u0142 Drzewem- Opiekunem. Historia domu i drzewa po\u0142\u0105czy\u0142y si\u0119. Dom przechodzi\u0142 z rak do r\u0105k, zmieniali si\u0119 jego w\u0142a\u015bciciele, w korzeniach i ga\u0142\u0119ziach znajdowa\u0142y siedlisko kolejne pokolenia zwierz\u0105t. Osada zmieni\u0142a si\u0119 w miasto. Czas mija\u0142 i w zakamarkach starzej\u0105cego si\u0119 domu osiedli\u0142y si\u0119 pszczo\u0142y. Nowi w\u0142a\u015bciciele troskliwie przenosili je do pasieki i rozbierali dom deska po desce, aby z ocala\u0142ych fragment\u00f3w zbudowa\u0107 Ba\u0144czewiank\u0119 od nowa. Powsta\u0142o miejsce nie tylko dla jednej rodziny, ale ca\u0142ej spo\u0142eczno\u015bci. Przychodz\u0105cy tu ludzie troszcz\u0105 si\u0119 o drzewo i jego potrzeby, \u015bpiewaj\u0105 i opowiadaj\u0105 historie w cieniu jego pot\u0119\u017cnej korony. W go\u015bcinnych progach domu odbywaj\u0105 si\u0119 warsztaty i wyk\u0142ady. Tu rodz\u0105 si\u0119 idee, kt\u00f3re wyra\u017caj\u0105 symbioz\u0119 D\u0119bu – Opiekuna i domu, natury i kultury. Tworz\u0105 si\u0119 postanowienia jak \u017cy\u0107 w zgodzie z natur\u0105 w obliczu zmian klimatu i zanikaj\u0105cej bior\u00f3\u017cnorodno\u015bci.<\/p>\n


\n\"\"<\/a>D\u0105b Pras\u0142aw w Prusinowicach<\/strong> (gmina Lutomiersk, woj. \u0142\u00f3dzkie) \u2013 d\u0105b szypu\u0142kowy, wiek 300 lat, wys. ok. 24 m, obw\u00f3d 565 cm. Zg\u0142oszony przez Stowarzyszenie Europejski Instytut Ochrony \u015arodowiska w Prusinowicach.<\/p>\n

D\u0105b od lat spaja lokaln\u0105 spo\u0142eczno\u015b\u0107. Widzia\u0142 niejedno – wojny, potyczki, burze, narodziny i \u015bmier\u0107 mieszka\u0144c\u00f3w. Tu spotykali si\u0119 m\u0142odzi, aby wyzna\u0107 sobie mi\u0142o\u015b\u0107, a tak\u017ce grzybiarze wyruszaj\u0105cy na zbiory do lasu. Od 10 lat miejscowi robi\u0105 wszystko, aby ocali\u0107 to tak wa\u017cne dla nich drzewo. Z czasem za\u0142o\u017cyli stowarzyszenie, co pozwoli\u0142o im lepiej si\u0119 pozna\u0107 i uczy\u0107 si\u0119 nowych rzeczy, m.in.  sko\u0144czy\u0107 kurs mediacji i dziennikarstwa. Dzi\u0119ki swojej determinacji ju\u017c dwukrotnie uda\u0142o im si\u0119 uchroni\u0107 d\u0105b przed wycink\u0105. To drzewo ich inspiruje. Wok\u00f3\u0142 d\u0119bu jego obro\u0144cy snuj\u0105 pracowicie niewidzialn\u0105 sie\u0107 spo\u0142ecze\u0144stwa obywatelskiego. D\u0105b sta\u0142 si\u0119 symbolem porozumienia dla dobra wszystkich, symbolem integracji i przyja\u017ani ponad wszelkimi podzia\u0142ami.<\/p>\n

 <\/p>\n

\"\"<\/a>Jab\u0142o\u0144 Felicja w D\u0142ugiem<\/strong> (gmina Zarszyn, woj. podkarpackie) \u2013 jab\u0142o\u0144, wiek 120 lat, wys. ok. 11 m, obw\u00f3d 200 cm. Zg\u0142oszony przez Mari\u0119 Grabowsk\u0105, w\u0142a\u015bcicielk\u0119 jab\u0142oni.<\/p>\n

Felicja jest jab\u0142oni\u0105 wyj\u0105tkowo okaza\u0142\u0105 \u2013 wysoka, postawna, pi\u0119kna, ci\u0105gle owocuje mimo podesz\u0142ego wieku. Odegra\u0142a ogromn\u0105 rol\u0119 w \u017cyciu kilku pokole\u0144, by\u0142a \u015bwiadkiem wielu wydarze\u0144, a obecnej w\u0142a\u015bcicielce osobi\u015bcie towarzyszy od wczesnego dzieci\u0144stwa. Pani Maria dzi\u0119kuj\u0119 jej za to, \u017ce jest, \u017ce wiernie stoi przed jej oknem, za jej codzienne towarzystwo. Jest z tego powodu ogromnie szcz\u0119\u015bliwa. Uwa\u017ca, \u017ce i jab\u0142o\u0144 jest szcz\u0119\u015bliwa, st\u0105d imi\u0119 Felicja. Mo\u017cna uzna\u0107 j\u0105 za prekursork\u0119 przydomowych sad\u00f3w owocowych, kt\u00f3re zdoby\u0142y popularno\u015b\u0107 w tym rejonie dopiero w latach 20-tych XX wieku. Jab\u0142ka bowiem okaza\u0142y si\u0119 dobrym \u017ar\u00f3d\u0142em po\u017cywienia w przypadku nieurodzaju zb\u00f3\u017c. Felicja rodzi bardzo smaczne jab\u0142ka, niestety, nie wiadomo jaka to jest odmiana. Znak szczeg\u00f3lny, to gdy owoce s\u0105 ju\u017c dobrze dojrza\u0142e, a pestki br\u0105zowe, jab\u0142ko przyjemnie grzechocze przy poruszaniu nim. Niestety w bli\u017cszym i dalszym s\u0105siedztwie Felicji dawne przydomowe sady jab\u0142oniowe w wi\u0119kszo\u015bci posz\u0142y pod top\u00f3r. Zosta\u0142y zamienione w ogrody trawnikowo-tujowe. Nikomu ju\u017c nie s\u0105 potrzebne naturalne pachn\u0105ce jab\u0142ka ze starego sadu. Tym bardziej jej historia i znaczenie staj\u0105 si\u0119 wa\u017cne i ponadczasowe.<\/p>\n

\"\"<\/a>Klon Jawor w Karczewie<\/strong> (gmina Karczew, woj. mazowieckie) \u2013 klon jawor, wiek 100 lat, wys. 15 m, obw\u00f3d 300 cm. Zg\u0142oszony przez Grup\u0119 Sympatyk\u00f3w Drzew z Karczewa<\/p>\n

Drzewo ma charakterystyczny przekrzywiony pie\u0144, kt\u00f3ry obecnie tworzy z pod\u0142o\u017cem k\u0105t 45 stopni, a nast\u0119pnie rozga\u0142\u0119zia si\u0119 w pot\u0119\u017cn\u0105 koron\u0119. Wed\u0142ug opowiada\u0144 starszego pokolenia pie\u0144 nie zawsze by\u0142 pochylony. Jeszcze pod koniec lat 50-tych miejscowi ch\u0142opcy na placyku przed drzewem grali w pi\u0142k\u0119, a pie\u0144 s\u0142u\u017cy\u0142 im za s\u0142upek bramki. P\u00f3\u017aniej w miejsce prowizorycznego boiska wytyczono drog\u0119, a klon otoczono chodnikiem. W latach 70-tych i 80-tych dzieci wykorzystywa\u0142y drzewo do swoich zabaw: tym razem \u0107wiczy\u0142y si\u0119 w wbieganiu na pochy\u0142e drzewo. Dzisiaj klon jest ostatnim \u017cyj\u0105cym drzewem, z tych widocznych na zdj\u0119ciu z 1944 roku na karczewskim rynku i zajmuje szczeg\u00f3lne miejsce w umys\u0142ach mieszka\u0144c\u00f3w. Jest \u0142\u0105cznikiem pokole\u0144, wyzwalaczem dobrych emocji, punktem odniesienia w czasie i przestrzeni. Grupa Sympatyk\u00f3w Drzew z Karczewa rozpoczyna starania o nadanie klonowi statusu pomnika przyrody.<\/p>\n

\"\"<\/a>Klon Tadeusz w Zawierciu <\/strong>(gmina Zawiercie, woj. \u015bl\u0105skie) \u2013 klon zwyczajny, wiek ok. 100 lat, wys. 19 m, obw\u00f3d 320 cm, pomnik przyrody. Zg\u0142oszony przez Szko\u0142\u0119 Podstawow\u0105 nr 1 im. T. Ko\u015bciuszki w Zawierciu.<\/p>\n

Spo\u0142eczno\u015b\u0107 szkolna nie wyobra\u017ca sobie szkolnego podw\u00f3rka bez Tadeusza i jego kolegi Jana. A\u017c strach pomy\u015ble\u0107, \u017ce w 2013r. mogli go straci\u0107… Podobno sta\u0142 zbyt blisko budynku i zagra\u017ca\u0142 elewacji i zrzuca\u0142 za du\u017co li\u015bci. Spo\u0142eczno\u015b\u0107 szkolna postanowi\u0142a powalczy\u0107 o Przyjaciela i nada\u0107 mu status pomnika przyrody. Udowodnili, \u017ce klon spe\u0142nia wszystkie wymagania formalne i jest integraln\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 spo\u0142eczno\u015bci \u2013 obserwowa\u0142 budow\u0119 szko\u0142y, nie skrzywdzi\u0142y go buldo\u017cery i d\u017awigi. Dumnie przygl\u0105da\u0142 si\u0119 w 1966r. otwarciu szko\u0142y zwanej tysi\u0105clatk\u0105, pami\u0119ta setki uczni\u00f3w, rodzic\u00f3w i nauczycieli. Uczestniczy\u0142 w niezliczonej ilo\u015bci imprez, daj\u0105c nam cie\u0144 niczym czarnoleska lipa. Wszyscy w szkole wiedz\u0105, \u017ce by\u0142o warto stoczy\u0107 o niego t\u0119 bitw\u0119 – dla potomnych, dla nast\u0119pnych pokole\u0144 uczni\u00f3w, kt\u00f3rzy poznawa\u0107 b\u0119d\u0105 t\u0119 histori\u0119 \u2013 pyta\u0107 o genez\u0119 imienia, o to, czym jest pier\u015bnica, co znaczy zielona tabliczka widoczna na pniu… I tak powstawa\u0107 b\u0119d\u0105 r\u00f3wnie\u017c opowie\u015bci o Tadeuszu Ko\u015bciuszce \u2013 patronie szko\u0142y, kt\u00f3ry na pewno z rado\u015bci\u0105 przyj\u0105\u0142by nowin\u0119, \u017ce jest jednym z dw\u00f3ch pomnik\u00f3w przyrody w mie\u015bcie. Dw\u00f3ch \u2013 bo drugi jest Jan \u2013 m\u0142odszy brat Tadeusza.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/strong>Lipa w Zakopanem <\/strong>(gmina Zakopane, woj. ma\u0142opolskie) \u2013 <\/strong>lipa szerokolistna, wiek ponad 200 lat, wys. 30 m, obw\u00f3d 520 cm. Zg\u0142oszona przez Joann\u0119 F\u0105frowicz z Bia\u0142ki Tatrza\u0144skiej.<\/p>\n

Lipa ro\u015bnie opodal ko\u015bci\u00f3\u0142ka p.w. Matki Zbawiciela. To drzewo szczeg\u00f3lne, wyj\u0105tkowe, jedno z najstarszych w Zakopanem. Powiadaj\u0105, \u017ce doczeka\u0142a s\u0119dziwego wieku za spraw\u0105 zb\u00f3jnika Suhego Ja\u015bka, kt\u00f3ry schowa\u0142 w niej zagrabione dukaty. Wielu potem szuka\u0142o ich noc\u0105, ale nie znale\u017ali. Pradziadowie opowiadali, \u017ce pod lip\u0105 zasiada\u0142 Tytus Cha\u0142ubi\u0144ski, by pogaw\u0119dzi\u0107 z Saba\u0142\u0105 o przysz\u0142o\u015bci Zakopanego. Lipa by\u0142a \u015bwiadkiem s\u0142ynnego chrztu Witkacego i budowy \u201eWitkiewicz\u00f3wki\u201d. Zakopia\u0144ski malarz Franciszek W\u00f3jcik przez wiele lat rozk\u0142ada\u0142 tu sztalugi i malowa\u0142 pejza\u017ce z lip\u0105 i Tatrami, kt\u00f3re zaw\u0119drowa\u0142y do wielu galerii, a nawet na salony sejmowe.<\/p>\n

\"\"<\/a>Stra\u017cniczka Mi\u0142osnej Historii<\/strong> (Bie\u0144kowice, gmina Drwinia, woj. ma\u0142opolskie) \u2013 lipa drobnolistna, wiek ok. 380 lat, wys. 25 m, obw\u00f3d 756 cm, pomnik przyrody. Zg\u0142oszona przez Starostwo Powiatowe w Bochni.<\/p>\n

Lipa jest \u015bwiadkiem wielowiekowej historii maj\u0105tku, kt\u00f3ry niegdy\u015b nale\u017ca\u0142 do d\u00f3br kr\u00f3lowej Bony, a potem zwi\u0105zany by\u0142 z przedstawicielami wielu szlacheckich i magnackich rod\u00f3w, m.in. Boner\u00f3w, Zamojskich i T\u0119goborskich. Ostatnimi w\u0142a\u015bcicielami maj\u0105tku byli Jasi\u0144scy. Z ich rodem zwi\u0105zane jest tragiczne wydarzenie, kt\u00f3re okry\u0142o dw\u00f3r nimbem niesamowito\u015bci, a lipa sta\u0142a si\u0119 stra\u017cniczk\u0105 mi\u0142osnej historii. W 1937 roku \u00f3wczesny w\u0142a\u015bciciel, niespe\u0142na trzydziestoletni Zbigniew Jasi\u0144ski, \u015bmiertelnie si\u0119 postrzeli\u0142. Miejscowa legenda g\u0142osi, \u017ce by\u0142 nieszcz\u0119\u015bliwie zakochany. W dniu \u015bmierci sprowadzi\u0142 muzykant\u00f3w, kt\u00f3rym w cieniu lipy kaza\u0142 gra\u0107 religijne pie\u015bni. W\u0142a\u015bnie w\u00f3wczas we dworze rozleg\u0142 si\u0119 nieszcz\u0119\u015bliwy strza\u0142. Od tego czasu nocami da\u0142o si\u0119 w nim s\u0142ysze\u0107 brz\u0119k t\u0142uczonego szk\u0142a i przestawianych mebli, widziano nawet posta\u0107 zmar\u0142ego panicza. Na pro\u015bb\u0119 matki Zbigniewa odprawiano egzorcyzmy, po kt\u00f3rych dopiero przesta\u0142o straszy\u0107. Po II wojnie \u015bwiatowej dw\u00f3r stopniowo podupada\u0142, a\u017c do ca\u0142kowitej ruiny. Dzisiaj dzi\u0119ki odbudowie miejsce to na nowo od\u017cy\u0142o, a pot\u0119\u017cna lipa zn\u00f3w zachwyca swym urokiem. Coraz cz\u0119\u015bciej staje si\u0119 wa\u017cnym pi\u0119knym elementem sesji fotograficznych. Wr\u00f3ci\u0142a te\u017c dawna tradycja koncert\u00f3w pod lip\u0105.<\/p>\n

\"\"<\/a>Lipa prof. Szafera w Broniszewie <\/strong>(gmina Wielopole Skrzy\u0144skie, woj. podkarpackie) \u2013 lipa szerokolistna, wiek ok. 500 lat, wys. 26 m, obw\u00f3d 785 cm, pomnik przyrody. Zg\u0142oszona przez Urz\u0105d Gminy Wielopole Skrzy\u0144skie.<\/p>\n

Lipa od blisko pi\u0119ciu wiek\u00f3w jest per\u0142\u0105 parku podworskiego w Broniszewie. Polski botanik i profesor Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego W\u0142adys\u0142aw Szafer aktywnie zabiega\u0142 o jej ochron\u0119, dlatego nazywana jest jego imieniem. Lipa by\u0142a przez wieki \u015bwiadkiem wielu tragicznych i wznios\u0142ych wydarze\u0144 z historii wsi i jej mieszka\u0144c\u00f3w. Przez lata posiad\u0142o\u015b\u0107 dworska zmienia\u0142a swoich w\u0142a\u015bcicieli. Maj\u0105tek stanowi\u0142 r\u00f3wnie\u017c w\u0142asno\u015b\u0107 Jerzego Fiericha \u2013 profesora UJ, kt\u00f3ry by\u0142 jej w\u0142a\u015bcicielem a\u017c do 1944 roku. Dw\u00f3r wraz z otaczaj\u0105cym go parkiem stanowi\u0142 wtedy o\u015brodek \u017cycia intelektualnego i kulturalnego dla odwiedzaj\u0105cych. Otoczenie sprzyja\u0142o pracy tw\u00f3rczej, a w czasie okupacji ukrywali si\u0119 tu profesorowie uniwersytetu. Obecnie park odwiedzany jest przez licznych mieszka\u0144c\u00f3w i turyst\u00f3w. Stanowi te\u017c wa\u017cny element krajobrazowy miejscowo\u015bci.<\/p>\n


\n\"\"<\/a>Lipa Wiktoria w Wojkowicach <\/strong>(gmina Wojkowice, woj. \u015bl\u0105skie) \u2013 lipa szerokolistna, wiek 300 lat, wys. 25 m, obw\u00f3d 548 cm, pomnik przyrody. Zg\u0142oszona przez Mari\u0119 i El\u017cbiet\u0119 \u0141ukasik z Wojkowic.<\/p>\n

Historia lipy od wiek\u00f3w zwi\u0105zana jest z histori\u0105 \u017cycia rodziny Kowalik\u00f3w i \u0141ukasik\u00f3w. Imi\u0119 Wiktoria zawdzi\u0119cza prababci jej obecnych opiekunek. Przez lata przygl\u0105da\u0142a si\u0119 cz\u0142onkom obu rodzin i przys\u0142uchiwa\u0142a opowie\u015bciom oraz planom, jakie snuli odpoczywaj\u0105cy w jej cieniu gospodarze. Widzia\u0142a, jak dziewczynki bawi\u0142y si\u0119 wok\u00f3\u0142 niej w berka i je\u017adzi\u0142y na kucyku.  Pami\u0119ta czasy Powsta\u0144 \u015al\u0105skich. To tutaj spotykali si\u0119 Powsta\u0144cy, m.in. Wojciech Korfanty. W 1945 roku w zimie przysz\u0142y chwile grozy – Niemcy o\u015bwiadczyli, \u017ce musz\u0105 zburzy\u0107 dom i lip\u0119, bo zastawia widok na dzia\u0142a radzieckie.  Wszyscy zeszli do piwnicy starego domu i czekali modl\u0105c si\u0119 o cud. I cud si\u0119 wydarzy\u0142 – rano przysz\u0142o wyzwolenie \u2013 ocala\u0142 dom i lipa. W latach 80-tych XX wieku, kiedy by\u0142o bardzo biednie i na wszystko by\u0142y kartki – dooko\u0142a lipy ustawia\u0142y si\u0119 noc\u0105 kolejki do sklep\u00f3w. W stanie wojennym, za jej wtedy ju\u017c szerokim pniem chowali si\u0119 ludzie z listami kolejkowymi, aby ich nie zgarn\u0119\u0142o ZOMO. W 1994 roku lip\u0119 chciano ponownie wyci\u0105\u0107 – wtedy Pani Janina – matka Pani Mari i El\u017cbiety wszcz\u0119\u0142a starania o uznanie drzewa za pomnik przyrody, co ostatecznie uda\u0142o si\u0119 dopiero w 1997 roku, ju\u017c po jej \u015bmierci. Wiktoria jest pierwszym i jedynym w Wojkowicach pomnikiem przyrody.<\/p>\n


\n\"\"<\/a>Wi\u0105z Taczanowskiego w Lutomiersku<\/strong> (gmina Lutomiersk, woj. \u0142\u00f3dzkie) \u2013 wi\u0105z szypu\u0142kowy, wiek ok. 300 lat, wys. ok. 35 m, obw\u00f3d 560 cm. Zg\u0142oszony przez Szko\u0142\u0119 Podstawow\u0105 im. Or\u0142a Bia\u0142ego w Lutomiersku.<\/p>\n

Wi\u0105z ro\u015bnie w ogrodzie klasztoru Ojc\u00f3w Salezjan\u00f3w i kr\u00f3luje swoim majestatem w\u015br\u00f3d innych drzew. Drzewo daje natchnienie muzykom w dzia\u0142aj\u0105cej tutaj Szkole Muzycznej o profilu organistowskim. Wed\u0142ug legendy wi\u0105z by\u0142 \u015bwiadkiem odpoczynku dow\u00f3dcy powstania styczniowego \u2013 genera\u0142a Edmunda Taczanowskiego, od kt\u00f3rego nazwiska wi\u0105z nosi swoje imi\u0119. W klasztorze powsta\u0144cy znajdowali schronienie, pomoc i opiek\u0119. Od jakiego\u015b czasu w szkole zawi\u0105za\u0142a si\u0119 tradycja, \u017ce maturzy\u015bci na pami\u0105tk\u0119 pobytu w szkole sadz\u0105 swoje drzewo nadaj\u0105c mu imi\u0119 znanych muzyk\u00f3w. Powoli ogr\u00f3d zamienia si\u0119 w park i jest doskona\u0142ym miejscem odpoczynku dla mieszka\u0144c\u00f3w, nauczycieli, uczni\u00f3w i go\u015bci.<\/p>\n

 <\/p>\n

\"\"<\/a>D\u0105b Niepodleg\u0142o\u015bci w Pu\u0142awach<\/strong> (gmina Pu\u0142awy, woj. lubelskie) \u2013 d\u0105b szypu\u0142kowy, wiek 100 lat, wys. 18 m, obw\u00f3d 296 cm, pomnik przyrody. Zg\u0142oszony przez Zarz\u0105d Dr\u00f3g Miejskich w Pu\u0142awach.<\/p>\n

D\u0105b ro\u015bnie w otoczeniu parku miejskiego \u201eSkwer Niepodleg\u0142o\u015bci\u201d. Zosta\u0142 posadzony w 10. rocznic\u0119 odzyskania przez Polsk\u0119 niepodleg\u0142o\u015bci przez m\u0142odzie\u017c pu\u0142awskich szk\u00f3\u0142. Przed nim usytuowano ustawion\u0105 na postumencie pami\u0105tkow\u0105 tablic\u0119. W czasie II wojny \u015bwiatowej d\u0105b unikn\u0105\u0142 zniszczenia. Tablic\u0119 pami\u0105tkow\u0105 zasypano ziemi\u0105 i dopiero po wojnie odkryto. Niestety w 1948 roku \u00f3wczesne w\u0142adze miejskie nakaza\u0142y likwidacj\u0119 pomnika. Rozpocz\u0119te prace zauwa\u017cy\u0142 pan Stefan Su\u0142ek, kt\u00f3remu uda\u0142o si\u0119 zakopa\u0107 pami\u0105tkow\u0105 tablic\u0119 nieopodal drzewa. W latach 80-tych rozpocz\u0119to poszukiwania zakopanej tablicy. Dziki relacjom Pana Su\u0142ka uda\u0142o si\u0119 j\u0105 odnale\u017a\u0107, a nast\u0119pnie zakonserwowa\u0107 i zamontowa\u0107 przy drzewie.  Ponowne ods\u0142oni\u0119cie pami\u0105tkowej tablicy odby\u0142o si\u0119 w 1988 roku. W 2016 roku pomnik zosta\u0142 poddany gruntownej renowacji, a star\u0105 p\u0142yt\u0119, kt\u00f3ra uleg\u0142a zatarciu i zniszczeniu zast\u0105piono now\u0105. Drzewo symbolicznie dominuje nad ca\u0142\u0105 okolic\u0105 przypominaj\u0105c o tragicznych, ale jak\u017ce wa\u017cnych dla Polak\u00f3w czasach.  <\/p>\n

 <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Siedem d\u0119b\u00f3w, cztery lipy, dwa klony, buk, wi\u0105z i jab\u0142o\u0144 to finali\u015bci tegorocznego konkursu Drzewo Roku organizowanego przez Klub Gaja. Ju\u017c w czerwcu te ulubione przez spo\u0142eczno\u015bci lokalne drzewa, otoczone ich trosk\u0105 i opiek\u0105, rywalizowa\u0107 b\u0119d\u0105 o tytu\u0142 Drzewa Roku 2022. <\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":13561,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"ngg_post_thumbnail":0},"categories":[24],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/archiwum.swietodrzewa.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/14132"}],"collection":[{"href":"https:\/\/archiwum.swietodrzewa.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/archiwum.swietodrzewa.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/archiwum.swietodrzewa.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/archiwum.swietodrzewa.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=14132"}],"version-history":[{"count":10,"href":"https:\/\/archiwum.swietodrzewa.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/14132\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":14317,"href":"https:\/\/archiwum.swietodrzewa.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/14132\/revisions\/14317"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/archiwum.swietodrzewa.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/13561"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/archiwum.swietodrzewa.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=14132"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/archiwum.swietodrzewa.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=14132"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/archiwum.swietodrzewa.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=14132"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}